Napraat HUMA-café met Liesbeth Woertman: “Je moet eigenlijk leven alsof de ander je vriend is.”

Liesbeth Woertman, emeritus hoogleraar Psychologie aan de Universiteit Utrecht, vertelde 18 januari in theater Perdu over de fluïde aard en grenzen van identiteit. Dat deed zij aan de hand van haar meest recent verschenen boek Zeg me wie ik ben.

Identiteit is nog nooit zo’n heet hangijzer geweest. Je bepaalt zelf wie je bent, zo is het verhaal. Tegelijkertijd is de druk op de mentale zorg nog nooit zo hoog geweest.

In haar boek Zeg me wie ik ben prikt Liesbeth Woertman de luchtbel van grenzeloze autonomie overtuigend door. Ze gebruikt kennis van filosofen, feministen, wetenschappers en alledaagse voorbeelden om te laten zien dat identiteit altijd relationeel is: we worden gevormd door onze relaties met andere mensen en de wereld om ons heen.

Na afloop van de lezing gingen we met Liesbeth Woertman en met elkaar in gesprek.

Een stuk uit het verslag van Liesbeth Woertman over deze avond:

Helemaal uitverkocht. Dat begint al goed. Het is zo fijn om zo’n dikke banner uitverkocht te zien over de aankondiging lezing Liesbeth Woertman over fluïde identiteit Zeg me wie ik ben.

Ik spreek een uur over de ontwikkeling van het ik. Het belang van aanraken, de taal waarin het ik zich ontwikkelt aan een jij. Dat het zelfbeeld, de identiteit iets is wat zich tussen mensen afspeelt. En nog veel meer.

Even een kwartiertje pauze voor een kop thee maar ook in dat kwartier zoeken mensen met hun vragen me op.

Na de pauze mag de zaal vragen stellen. Deze zaal met jonge en oude mensen, vrouwen en mannen, echt een mooie mix mensen. Zelden heb ik zulke echte vragen gehoord. Het was duidelijk dat er veel resoneerde en mensen vanuit hun binnenste, vanuit hun hart een vraag stelden. We spraken over macht, ook zo’n begrip dat zich tussen mensen afspeelt. We spraken over onveilige hechting en de consequenties voor later. We spraken over het nieuwe onderzoek van Nature over de late leeftijd, ongeveer 32, waarop onze hersenen volwassen genoemd kunnen worden. Over het grote belang van vriendschap en de rol van kunst en muziek. En dan ben ik vast nog iets vergeten. O ja of het makkelijker wordt als je ouder bent om moediger te zijn. Ik antwoordde volmondig ja.

Enkele reacties uit de zaal

‘Interessant dat Liesbeth woorden gebruikt die ik alleen in een ándere context ken, zoals resoneren. Dat is een nieuwe betekenis voor me, waar ik over na moet denken.’

‘Een mooie uitspraak vond ik: je moet eigenlijk leven alsof de ander je vriend is.’

‘Een goede tip: let op, of blokkeer in je agenda ‘oningevulde tijd’, tijd om gewoon ’te zijn’. Luister naar muziek, ervaar kunst, ontvang zonder theorie, zonder verwachtingen. In die ruimte ben je het levendigst.’

Liesbeth Woertman

Prof.dr. Liesbeth Woertman (1954) is emeritus hoogleraar Psychologie aan de Universiteit Utrecht. Zij promoveerde in 1994 op het onderwerp lichaamsbeelden. Ze schreef meerdere bestsellers over identiteit, zelfbeeld en uiterlijk, waaronder Wie ben ik al niemand kijkt,  Je bent al mooi en Pscyhologie van het uiterlijk. Begin 2025 verscheen Zeg me wie ik ben.

Bekijk het boek

Kijk- luister- en leestips

Tip ons voor een film, podcast, of boek over dit onderwerp, of reageer: stuur een mail naar [email protected]. Dank alvast!

Meer inspiratie in Amsterdam? Binnenkort op de agenda: